దైవ పిలుపు మరియు ఆత్మీయ పునాది

ఈ దశలో శిక్షణార్థి స్పష్టంగా గ్రహించవలసినది ఏమిటంటే:

• సంఘారంభం అనేది ఒక ఆలోచన కాదు, ఒక దైవ పిలుపు

• సేవకుడు ముందుగా ప్రజలను నిర్మించడానికి పిలువబడడు; ముందుగా తానే దేవునిచేత నిర్మించబడాలి

• దేవుడు పంపకముందు మనం పరుగెత్తితే, పని బయటకు పెద్దదిగా కనిపించినా లోపల బలహీనంగా ఉంటుంది

• సంఘం పుట్టుక వేదికపై కాదు; ముందుగా ప్రార్థన గదిలో, హృదయంలో, వాక్యములో, కన్నీళ్లలో, పశ్చాత్తాపంలో, వినయంలో పుడుతుంది

ఈ దశ చివరికి శిక్షణార్థి:

• తన పిలుపు గురించి గంభీరంగా ఆలోచించాలి

• తన ఉద్దేశ్యాలను పరిశీలించాలి

• తనలో దాగి ఉన్న ఆత్మీయ ప్రమాదాలను గుర్తించాలి

• దేవుని ఎదుట నిలబడి “ప్రభువా, ఇది నిజంగా నీవేనా?” అని ప్రశ్నించడం నేర్చుకోవాలి

• సంఘం ప్రారంభించడానికి ముందుగా తన జీవితం దేవుని చేతిలో సరిచేయించుకోవాలి

చాలామంది సంఘం ప్రారంభించడం గురించి ఇలా ఊహిస్తారు:

• ఒక పేరు పెట్టడం

• కొంతమందిని కూడగట్టడం

• ఆరాధన నిర్వహించడం

• ప్రసంగం చేయడం

• కానుక సేకరించడం

• ఒక స్థలం తీసుకోవడం

• ఒక సేవను ప్రారంభించడం

ఇవి సంఘారంభంలోని బాహ్య అంశాలు మాత్రమే.

కానీ బైబిలు దృష్టిలో సంఘం ప్రారంభించడం అంటే:

• దేవుని రాజ్యానికి ఒక సాక్ష్య సమూహాన్ని నెలకొల్పడం

• వాక్యంపై నిలిచే ప్రజలను నిర్మించడం

• శిష్యులను తయారు చేయడం

• పరిశుద్ధతలో నడిచే సంఘాన్ని నిర్మించడం

• బాధపడే వారిని కాపరించటం

• సత్యాన్ని కాపాడటం

• భవిష్యత్తు నాయకులను సిద్ధం చేయటం

• క్రీస్తు మహిమ కోసం ఒక ఆత్మీయ గృహాన్ని నిలబెట్టటం

కాబట్టి సంఘం ప్రారంభించాలనుకునే వాడు ముందుగా ఈ నిజాన్ని అంగీకరించాలి:

“నేను ఒక మీటింగ్‌ను ప్రారంభించడం కాదు; దేవుని సమక్ష్యానికి బాధ్యతగల ప్రజా సేవలో అడుగుపెడుతున్నాను.”

ఇది తెలిసినపుడు ఆటపాట తగ్గుతుంది. ప్రదర్శన తగ్గుతుంది. మాటలు తగ్గుతాయి. ప్రార్థన పెరుగుతుంది. జాగ్రత్త పెరుగుతుంది. వినయం పెరుగుతుంది.

1. పిలుపు లేకున్నా ప్రతిభ ఉండవచ్చు

ఒక వ్యక్తి బాగా మాట్లాడగలడు. బైబిలు బాగా తెలుసు కావచ్చు. ఆరాధన నడపగలడు. జనాలను ఆకర్షించగలడు. నిర్వహణలో కూడా బాగుండవచ్చు. కానీ వీటన్నీ ఉన్నా ఒక ప్రశ్న మిగులుతుంది:

“దేవుడు నిజంగా ఇతనిని ఈ పనికి పిలిచాడా?”

ప్రతిభ పిలుపుకి ప్రత్యామ్నాయం కాదు.

2. పిలుపు లేకుండా ప్రారంభించిన పని ఒత్తిడిలో కూలిపోతుంది

ప్రారంభ దశలో చాలా పనులు బాగా కనిపించవచ్చు. జనాలు వస్తారు. ప్రశంసిస్తారు. కొత్తదనం ఉంటుంది. కానీ తర్వాత:

• విమర్శలు వస్తాయి

• కొందరు వెళ్తారు

• ఆర్థిక ఒత్తిడులు వస్తాయి

• కుటుంబ ఒత్తిడులు వస్తాయి

• అపార్థాలు వస్తాయి

• విశ్వాస్యులు అనుకున్నవారు కూడా నిరాశపరచవచ్చు

• ఆత్మీయ ఎడారులు వస్తాయి

అప్పుడు నిలబెట్టేది ఉత్సాహం కాదు. పిలుపు.

3. పిలుపు ఉన్నవాడు పని తనదిగా భావించడు

నిజమైన పిలుపు ఉన్నవాడు ఇలా అనుకుంటాడు:

• “ఈ ప్రజలు నా వారు కాదు; దేవుని వారు”

• “ఈ సేవ నా రాజ్యం కాదు; దేవుని పని”

• “నాకు కీర్తి రావాలని కాదు; క్రీస్తు ప్రసిద్ధి చెందాలి”

• “సంఘం నాపై ఆధారపడకూడదు; దేవునిపై నిలవాలి”

ఇదే అతన్ని రక్షిస్తుంది.

4. పిలుపు బాధ్యతను తెస్తుంది, గర్వాన్ని కాదు

కొంతమందికి “దేవుడు నన్ను పిలిచాడు” అనే మాట గర్వానికి మూలమవుతుంది. కానీ బైబిలు ప్రకారం నిజమైన పిలుపు గర్వానికి కాదు — కంపింపుకు, నమ్రతకు, బాధ్యతకు.

నిజంగా పిలువబడినవాడు ఇలా అనుకుంటాడు:

• “ప్రభువా, నేను సరిపోతానా?”

• “నా జీవితం పరిశుద్ధంగా ఉందా?”

• “నేను నీ ప్రజలను సరిగా కాపాడగలనా?”

• “నీ వాక్యాన్ని వక్రీకరించకుండా చెప్పగలనా?”

• “నాలో ఇంకా శుద్ధి కావలసిన భాగాలు ఏమిటి?”

అంటే పిలుపు ఉన్న చోట వినయం ఉంటుంది.

ఇక్కడ చాలా లోతైన హృదయ పరిశీలన అవసరం. ప్రతి సంఘారంభకుడు తనను తాను అడగాలి:

“నా లోపల ఈ కోరిక ఎక్కడి నుంచి వస్తోంది?”

సాధారణంగా ఈ కోరికకు ఈ క్రింది మూలాలు ఉండవచ్చు.

1. దేవుని పట్ల విధేయత వల్ల వచ్చిన పిలుపు

ఇది శ్రేష్ఠమైన మూలం.

లక్షణాలు:

• ఆత్మల పట్ల భారము

• ప్రజల ఆత్మీయ అవసరాన్ని చూసి కలిగే కరుణ

• ప్రార్థనలో పెరిగే స్పష్టత

• దేవుని వాక్యంతో నిర్ధారణ

• పరిశుద్ధత పట్ల ఆకలి

• బాధ్యత పట్ల భయం

• ఆవేశం కాదు, నిలకడ

• తొందర కాదు, దేవుని సమయానికి వేచి ఉండగలగడం

2. గాయపడిన హృదయం వల్ల వచ్చిన కోరిక

ఇది చాలా ప్రమాదకరం.

కొంతమంది ఇలా భావిస్తారు:

• “అక్కడ నన్ను గౌరవించలేదు”

• “నా మాట వినలేదు”

• “నా ప్రతిభను గుర్తించలేదు”

• “అక్కడ న్యాయం జరగలేదు”

• “నన్ను బాధించారు”

• “ఇంక నేను వేరుగా చేస్తాను”

ఇవి నిజమైన బాధలే కావచ్చు. కానీ గాయంతో తీసుకున్న నిర్ణయం దైవపిలుపు కాదు.

గాయంతో పుట్టిన సంఘాల సమస్యలు

• సందేశాలలో చేదు ఉంటుంది

• పూర్వనాయకుల గురించి పరోక్ష విమర్శలు ఉంటాయి

• కొత్త బృందం కూడా ప్రతిఘటన భావంతో తయారవుతుంది

• నాయకుడు అంతరంగంగా స్వస్థపడకపోవడంతో ఆరోగ్యకరమైన కాపరితనం కష్టమవుతుంది

• సంఘం దేవుని దృష్టి మీద కాకుండా, గత అనుభవాల ప్రతిస్పందన మీద నిర్మించబడుతుంది

గమనించండి:

గాయం నుంచి పుట్టిన సంఘం, కరుణలో కాదు — ప్రతిస్పందనలో పెరుగుతుంది.

3. పేరు, స్థానం, ప్రభావం కోసం వచ్చిన కోరిక

ఇది మరింత ప్రమాదకరం, ఎందుకంటే ఇది ఆత్మీయ భాషలో దాగి ఉండొచ్చు.

కొన్ని అంతర్గత భావాలు:

• “నాకు కూడా ఒక మినిస్ట్రీ ఉండాలి”

• “జనాలు నన్ను ఫాలో కావాలి”

• “నేను బోధిస్తే చాలా మంది ఇష్టపడతారు”

• “నా పేరు వినిపించాలి”

• “నా సేవ వేరుగా ఉండాలి”

• “నా ప్లాట్‌ఫారమ్ పెరగాలి”

ఇవి బయటకు చెప్పకపోయినా లోపల ఉంటే సంఘ పునాది వక్రీకృతమవుతుంది.

పేరు కోరిక వల్ల కలిగే లక్షణాలు

• సంఖ్యలపై అతిగా దృష్టి

• కనిపించేవాటిపై ఆసక్తి

• మెల్లగా పెరిగే శిష్యత్వానికి సహనం లేకపోవడం

• ప్రచారం ఎక్కువ, ప్రార్థన తక్కువ

• పోలికలు, పోటీలు

• ప్రశంసల పట్ల బలహీనత

• విమర్శ పట్ల అసహనం

4. స్వతంత్రత కోరిక వల్ల వచ్చిన ఆలోచన

కొంతమంది ఎవరికి లోబడటానికి ఇష్టపడరు. వారు ఇలా అనుకుంటారు:

• “నేను నా విధంగా చేస్తాను”

• “నాకు ఎవరూ చెప్పనవసరం లేదు”

• “నన్ను ఎవరు నియంత్రించరాదు”

• “నేనే నిర్ణయిస్తాను”

ఇది ఆత్మీయ స్వేచ్ఛ కాదు; చాలా సార్లు అది లోబడలేని మనస్తత్వం.

దేవుడు పిలిచిన సేవకుడు, దేవునికి కూడా లోబడతాడు, సత్యానికి కూడా లోబడతాడు, అవసరమైనపుడు సలహాకు కూడా లోబడతాడు.

లోబడలేని వాడు నాయకత్వం చేపట్టినపుడు, అతడు సేవకుడు కాదు — నియంత్రణకారి అయ్యే ప్రమాదం ఉంది.

5. ఆత్మల పట్ల నిజమైన భారము వల్ల వచ్చిన కోరిక

ఇది నిజమైన పిలుపుకు దగ్గరగా ఉంటుంది. అయితే దీనికీ పరీక్ష అవసరం.

ఎందుకంటే ఆత్మల పట్ల భారము ఉండటం ఒక్కటే సరిపోదు. దానికి తోడు:

• సిద్ధాంత స్పష్టత

• వ్యక్తిగత పరిశుద్ధత

• భావోద్వేగ స్థిరత్వం

• ప్రార్థన జీవితం

• కాపరితనం

• దీర్ఘశాంతి

• నిర్మాణ దృష్టి

• క్రమశిక్షణ

ఇవి కూడా అవసరం.

సంఘారంభకుడు తన పిలుపును బైబిలు వెలుగులో పరిశీలించాలి.

1. మోషే – పిలుపు ముందు విరిగి తయారైన సేవకుడు

మోషేకు ఉత్సాహం ముందే ఉంది. కానీ దేవుడు అతన్ని వెంటనే ఉపయోగించలేదు. ముందుగా విరగకొట్టాడు, నిర్జనంలో నడిపించాడు, తన బలహీనతను చూపించాడు, తర్వాత పంపించాడు.

పాఠం

• ఉత్సాహం సరిపోదు

• దేవుడు మన శక్తిపై ఆధారపడిన సేవను అనుమతించడు

• సంఘం ప్రారంభించే ముందు సేవకుడు స్వశక్తిని కోల్పోవాలి

• “నేను చేస్తాను” నుండి “ప్రభువా, నీవు నా ద్వారా చేయుము” వరకు రావాలి

2. యిర్మియా – దైవ నిర్ధారణతో వచ్చిన పిలుపు

“నేను నిన్ను గర్భమందు నిర్మింపకమునుపే నిన్నెరుగుదును…” అనే వాక్యం మనకు సేవ పిలుపు దేవుని సంకల్పంలో నుంచే వస్తుందని గుర్తుచేస్తుంది.

పాఠం

• పిలుపు మన యోచనల ఫలితం కాదు

• దేవుడు ముందుగానే తెలుసుకొని, వేరు చేసి, పంపుతాడు

• సేవకుడు తన జీవితాన్ని దేవుని చేతిలో చూసుకోవాలి

3. యెషయా – పవిత్ర దేవుని దర్శనం తర్వాత వచ్చిన పంపింపు

యెషయా ముందుగా దేవుని పరిశుద్ధతను చూశాడు. తర్వాత తన అపవిత్రతను గుర్తించాడు. ఆపై శుద్ధి పొందాడు. ఆ తర్వాతే “ఇదిగో నేను, నన్ను పంపుము” అన్నాడు.

పాఠం

సరైన క్రమం:

1. దేవుని దర్శనం

2. తన అపవిత్రత గుర్తింపు

3. శుద్ధి

4. స్పందన

5. పంపింపు

చాలామంది నేరుగా 4వ స్టెప్‌కి దూకుతారు — “నన్ను పంపుము”. కానీ 1–3 స్టెప్పులు లేకుండా పంపింపు ఆరోగ్యకరం కాదు.

4. అపొస్తల కార్యములు 13 – ప్రార్థనా వాతావరణంలో వచ్చిన వేరు చేయింపు

అంతియొకయ సంఘంలో సేవకులు ప్రార్థిస్తూ, ఉపవాసం చేస్తూ, దేవుని ముందున్నప్పుడు పరిశుద్ధాత్మ బర్నబా, సౌలు గురించి మాట్లాడింది.

పాఠం

• పిలుపు ప్రార్థన వాతావరణంలో స్పష్టమవుతుంది

• పంపింపు ఒంటరిగా ప్రకటించుకోవడం కాదు; దేవుడు సాక్ష్యం ఇచ్చే విధంగా రావాలి

• సంఘారంభకుడు ప్రార్థనలో వినటానికి అలవాటు పడాలి

5. పౌలు – శాస్త్రీయ జ్ఞానం ఉన్నా దేవుని చేత విరగబడిన సేవకుడు

పౌలు చదువుకున్నాడు, ఉత్సాహం ఉన్నవాడు, ధార్మిక ఆసక్తి కలిగినవాడు. కానీ క్రీస్తు అనుభవం తర్వాత అతని దృష్టి పూర్తిగా మారింది.

పాఠం

• బైబిల్ జ్ఞానం ఉన్నవాడే సరైన సేవకుడు అనుకోవడం పొరపాటు

• జ్ఞానం క్రీస్తు కేంద్రంగా మారకపోతే, అది కఠినత్వాన్ని తెస్తుంది

• సంఘాన్ని నిర్మించేది కేవలం విద్య కాదు; క్రీస్తులో విరిగిన హృదయం

ఇది ఈ దశలో అత్యంత కీలక భాగం. ఈ ప్రశ్నలను చదివి వదిలేయకూడదు. వ్రాతపూర్వకంగా పని చేయాలి.

పరిశీలన విభాగం A: నా ఉద్దేశ్యం

1. నేను సంఘం ఎందుకు ప్రారంభించాలనుకుంటున్నాను?

2. “ప్రభువా, నీవు చెప్పకపోతే నేను ప్రారంభించను” అని నిజంగా చెప్పగలనా?

3. జనాల సంఖ్య కంటే శిష్యుల నాణ్యతపై ఆసక్తి ఉందా?

4. నాకు పేరు రావాలనే అంతర్గత కోరిక ఉందా?

5. ఎవరికైనా పరోక్షంగా నిరూపించుకోవాలనే భావం ఉందా?

6. గాయంతో నేను నడుస్తున్నానా?

7. నిజంగా ప్రజల కోసం కన్నీళ్లు పెట్టగలనా?

పరిశీలన విభాగం B: నా అంతరంగ స్థితి

1. నా వ్యక్తిగత ప్రార్థన జీవితం ఎలా ఉంది?

2. నేను దేవుని వాక్యాన్ని కేవలం బోధన కోసం చదువుతున్నానా, లేక జీవన ఆహారంగా చదువుతున్నానా?

3. నా హృదయంలో దాగి ఉన్న పాప అలవాట్లు ఏమైనా ఉన్నాయా?

4. క్షమించని మనసు ఏదైనా ఉందా?

5. విమర్శను తట్టుకోగలనా?

6. ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు నా జీవితం ఎలా ఉంటుంది?

7. ప్రజలు చూస్తున్న నా రూపం, దేవుడు చూస్తున్న నా హృదయం — రెండూ ఒకటేనా?

పరిశీలన విభాగం C: నా భావోద్వేగ పరిపక్వత

1. నేను సులభంగా కోపపడుతానా?

2. త్వరగా బాధపడుతానా?

3. ప్రశంస వచ్చినప్పుడు ఎక్కువ ఎగిరిపోతానా?

4. నిర్లక్ష్యం జరిగినప్పుడు చింతతో కుంగిపోతానా?

5. తక్షణ ఫలితాలు కనిపించకపోతే విసుగు వస్తుందా?

6. ఒకరిని కాపాడడం కోసం కాలం పెట్టగలనా?

7. తడబడిన వారితో దీర్ఘశాంతిగా నడవగలనా?

పరిశీలన విభాగం D: సంబంధాలు మరియు లోబడుట

1. నా జీవితంలో నాకు సత్యం చెప్పగల వ్యక్తులు ఉన్నారా?

2. నేను సలహా తీసుకునే అలవాటు కలిగినవాడినా?

3. నాకు ఇష్టంలేని మాట వచ్చినా వినగలనా?

4. నా కుటుంబానికి ఈ నిర్ణయం గురించి శాంతి ఉందా?

5. నేను ఇంకా పరిష్కరించని విభేదాలు ఏమైనా ఉన్నాయా?

6. ఆత్మీయ నాయకత్వానికి లోబడటం నాకు భారంగా అనిపిస్తుందా?

1. వాక్యంతో ధృవీకరించబడిన భారం

నిజమైన పిలుపు కేవలం భావోద్వేగంలో ఉండదు. అది దేవుని వాక్యంతో పరీక్షించబడుతుంది.

ఉదాహరణకు:

• ప్రజలు దారి తప్పుతున్నారనే బాధ

• శిష్యత్వం లోపించిందనే బాధ

• పరిశుద్ధత లేని ఆధ్యాత్మికతపై విచారం

• ప్రార్థన లేని సంఘ సంస్కృతి పట్ల భారం

• వాక్య బోధన అవసరం

ఈ భారాన్ని దేవుని వాక్యం బలపరుస్తుంటే, అది గంభీరంగా తీసుకోవాలి.

2. ప్రార్థనలో మసకబారని స్పష్టత

కొన్ని ఆలోచనలు ఒక రోజు చాలా గొప్పగా అనిపిస్తాయి, కానీ కొన్ని రోజులకే చల్లారిపోతాయి. పిలుపు అలా కాదు.

నిజమైన పిలుపు:

• ప్రార్థనలో పరీక్షించినకొద్దీ నిలుస్తుంది

• కాలంతో కరుగదు

• పరిస్థితులు మారినా భారం పోదు

• దేవుని ఎదుట మరింత బరువుగా అనిపిస్తుంది

3. హృదయాన్ని శుద్ధి చేసే ప్రభావం

దేవుడు నిజంగా ఒకరిని పిలిచినపుడు, అతను ముందుగా తన జీవితం మీద పని చేస్తాడు.

అప్పుడు ఆ వ్యక్తి ఇలా అనుభవిస్తాడు:

• తనలోని పాపంపై బాధ

• తన స్వభావం గురించి బాధ్యత

• శుద్ధి కావాలనే ఆకలి

• ప్రార్థనలో ఎక్కువ సమయం

• వృథా విషయాలనుంచి దూరమవడం

• లోపల దేవుని భయం

పిలుపు ఉన్న చోట పరిశుద్ధతపై ఆకలి పెరుగుతుంది.

4. ప్రజలపై ప్రేమ, నియంత్రణ కాదు

నిజమైన కాపరి ప్రజలను తన ప్రభావం కింద ఉంచాలని కాకుండా, క్రీస్తులో నిలబెట్టాలని కోరుకుంటాడు.

అతని లక్షణాలు:

• వినగలడు

• సహనంగా బోధించగలడు

• పడిపోయినవారిని లేపగలడు

• మందలించాల్సినప్పుడు కూడా ప్రేమతో చేస్తాడు

• తనవైపు కాకుండా సత్యవైపు నడిపిస్తాడు

5. బాధ్యత భయం

ఇది చాలా ముఖ్యమైన లక్షణం. నిజమైన పిలుపు ఉన్న వాడు ఇలా అనుకుంటాడు:

• “ఈ పని ఎంత పవిత్రమైనది!”

• “ప్రజల ఆత్మల కోసం నేను జాగ్రత్తగా ఉండాలి”

• “వాక్యాన్ని తప్పుగా ఉపయోగిస్తే ఎంత ప్రమాదం!”

• “నా వ్యక్తిగత జీవితం సేవను ప్రభావితం చేస్తుంది”

ఈ భయం చెడు భయం కాదు. ఇది దేవభయం.

6. దీర్ఘకాల దృష్టి

నిజమైన సంఘారంభకుడు ఇలా అనుకోడు:

• “త్వరగా పెద్దదిగా చేయాలి”

అతను ఇలా ఆలోచిస్తాడు:

• “బలమైన పునాది వేయాలి”

• “దేవుని ప్రజలు నిలవాలి”

• “శిష్యత్వం జరగాలి”

• “వ్యవస్థలు పరిశుద్ధంగా ఉండాలి”

• “భవిష్యత్తు నాయకులు తయారవ్వాలి”

ఈ దశలో ఇవి తప్పనిసరిగా బోధించాలి.

1. వినయం

వినయం అంటే తక్కువగా ఆలోచించుకోవడం మాత్రమే కాదు; నిజంగా దేవునిపై ఆధారపడటం.

వినయశీల సేవకుడు:

• “నాకు అన్నీ తెలుసు” అనడు

• సలహా తీసుకుంటాడు

• తప్పయితే ఒప్పుకుంటాడు

• నేర్చుకుంటూనే ఉంటాడు

• ప్రజలను తక్కువ చూడడు

2. పరిశుద్ధత

సంఘారంభానికి ముందు వ్యక్తిగత జీవితం పరీక్షించాలి:

• రహస్య పాపం

• చూపు పరిశుద్ధత

• మాటల పరిశుద్ధత

• డబ్బుపట్ల నిజాయితీ

• లింగ సంబంధ పరిమితులు

• ఇంటర్నెట్ / ఫోన్ వినియోగం

• క్షమాహీనత

• ద్వంద్వ జీవితం

గమనించాలి:

సమావేశంలో పవిత్రంగా కనిపించడం సరిపోదు; ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు కూడా పవిత్రంగా ఉండాలి.

3. వాక్య ప్రేమ

బోధించడానికి వాక్యం చదివేవాడు, ఒక స్థాయివరకు మాత్రమే వెళ్తాడు. జీవించడానికి, ఆరాధించడానికి, ఏడవడానికి, మారడానికి వాక్యం చదివేవాడు మాత్రమే ఇతరులను పోషించగలడు.

4. ప్రార్థనలో నిలకడ

సంఘారంభకుడు:

• కేవలం కార్యక్రమాలకు ముందు కాదు

• కేవలం కష్టాల్లో కాదు

• కేవలం నిర్ణయాల సమయంలో కాదు

• నిరంతరం ప్రార్థించే వాడై ఉండాలి

ఎందుకంటే సంఘాన్ని నడిపేది వ్యూహం కంటే ఎక్కువగా దేవుని కృప.

5. దీర్ఘశాంతి

శిష్యులు వెంటనే పరిపక్వులు కాలేరు. ప్రజలు ఒక్కరోజులో మారిపోరు. చాలామంది:

• ఆలస్యంగా అర్థం చేసుకుంటారు

• ఒకే తప్పును మళ్లీ చేస్తారు

• స్థిరంగా ఉండరు

• భావోద్వేగంతో నడుస్తారు

వారితో నడవడానికి దీర్ఘశాంతి లేకుంటే, కాపరితనం కఠినత్వంగా మారుతుంది.

ఇది కేవలం బోధన దశ కాదు; పని దశ కూడా.

1. పిలుపు డైరీ ప్రారంభించండి

ప్రత్యేక నోట్‌బుక్‌లో ఈ విభాగాలు పెట్టాలి:

విభాగం 1: దేవుడు నా హృదయంలో ఉంచిన భారాలు

విభాగం 2: నాకు మాట్లాడిన వాక్యాలు

విభాగం 3: నా భయాలు

విభాగం 4: నా బలహీనతలు

విభాగం 5: నా జీవితంలో శుద్ధి కావలసిన ప్రాంతాలు

విభాగం 6: ప్రార్థనలో వచ్చిన దిశ

విభాగం 7: దేవుడు ఇచ్చిన ధృవీకరణలు

విభాగం 8: ఇంకా వేచి ఉండవలసిన అంశాలు

2. 30 రోజుల ప్రార్థన క్రమం రూపొందించండి

రోజూ ప్రార్థించవలసిన అంశాలు:

• ప్రభువా, నా పిలుపు నిజమా?

• నాలోని తప్పుడు ఉద్దేశ్యాలను బయల్పరచుము

• నా హృదయాన్ని శుద్ధి చేయుము

• గాయాలనుండి స్వస్థపరచుము

• నీ ప్రజలపై కరుణను నాలో పెంచుము

• నాకంటే నీ మహిమ ప్రియంగా ఉండనీ

• త్వరపడకుండా నీ సమయానికి వేచి ఉండే కృపనివ్వుము

3. అధ్యయనం చేయవలసిన వాక్య భాగాలు

ఈ దశలో శిక్షణార్థి కనీసం ఈ పుస్తకాలపై నోట్స్ తయారు చేయాలి:

• నిర్గమకాండం 3–4 అధ్యాయాలు (మోషే పిలుపు)

• యెషయా 6

• యిర్మియా 1

• యెహెజ్కేలు 3 మరియు 34

• యోహాను 10

• అపొస్తల కార్యములు 13

• 1 తిమోతికి 3

• తీతుకు 1

• 1 పేతురు 5

ప్రతి భాగం నుండి ఈ మూడు ప్రశ్నలకు సమాధానం వ్రాయాలి:

1. దేవుడు సేవకుని గురించి ఏమి బోధిస్తున్నాడు?

2. నాయకత్వ బాధ్యత గురించి ఏమి చెబుతున్నాడు?

3. నా జీవితానికి ఇందులోని హెచ్చరిక ఏమిటి?

4. నిశ్శబ్ద దినం పాటించండి

కనీసం ఒక రోజు:

• ఫోన్ తగ్గించండి

• సోషల్ మీడియా దూరం పెట్టండి

• ఎవరితోనూ ఎక్కువ మాట్లాడకుండా ఉండండి

• ప్రార్థించండి

• వాక్యం చదవండి

• దేవుని ఎదుట మీ పిలుపు గురించి వ్రాయండి

చాలాసార్లు మన జీవితంలో దేవుని స్వరం వినిపించకపోవడానికి కారణం ఆయన మాట్లాడకపోవడం కాదు; మనం చాలా శబ్దంలో ఉండటం.

చాలా ముఖ్యం. వీటిలో ఏవి కనిపించినా ముందుకు దూకకుండా ఆగాలి.

1. ప్రార్థన కంటే ప్లానింగ్ ఎక్కువగా ఉండటం

సంఘం పేరు, లోగో, స్థలం, సోషల్ మీడియా, కార్యక్రమాలు అన్నీ సిద్ధం చేయాలనే ఉత్సాహం ఉంది; కానీ పిలుపు గురించి ప్రార్థన లేదు.

ఇది ప్రమాద సంకేతం.

2. “ఇప్పుడే ప్రారంభించాలి” అనే ఆవేశం

దేవుని సమయానికి ఎదురు చూడలేని వాడు, ప్రజల ఎదుగుదలకు కూడా సహనం చూపలేడు.

3. గత సంఘం గురించి చేదు

ఇంకా మనసులో:

• విమర్శ

• కోపం

• నింద

• పోలిక

• నిరూపించుకోవాలనే భావం

ఇవి ఉంటే, ఇంకా స్వస్థత అవసరం.

4. కుటుంబ అసమతౌల్యం

ఇంటి జీవితంలో కలత ఉండి, బయట సేవ నిర్మించాలనుకోవడం సరైన క్రమం కాదు.

5. వ్యక్తిగత రహస్య పాపం

రహస్యంగా విరిగిపోతున్న జీవితం, బహిరంగ సేవను నిలబెట్టలేదు.

6. లోబడలేని మనస్తత్వం

సలహా తీసుకోడు. ఎవరూ అడగరాదు అనుకుంటాడు. తన నిర్ణయాలే చివరి నిర్ణయాలు అనుకుంటాడు. ఇది కాపరితనం కాదు; ప్రమాదకర ఆధిపత్యం.

ఈ దశ బోధనలో తొందర చేయకూడదు. ఇది మొత్తం మాన్యువల్‌లో అత్యంత ముఖ్యమైన ప్రాథమిక దశ.

బోధనా పద్ధతి:

• మొదట బైబిలు ఆధారాన్ని ఇవ్వాలి

• తర్వాత హృదయ పరిశీలనకు నడిపించాలి

• బాహ్య విజయాల గురించి మాట్లాడకుండా అంతరంగ సిద్ధతను ప్రధానంగా చేయాలి

• శిక్షణార్థులు తమ అనుభవాలను పంచుకునే అవకాశం ఇవ్వాలి

• ఈ దశలో కన్నీళ్లు రావచ్చు, ఆత్మీయ విరుగుడు రావచ్చు — అది మంచిదే

• చివర్లో సామూహిక పశ్చాత్తాప ప్రార్థన సమయం పెట్టాలి

బోధనలో తప్పించవలసినవి:

• వెంటనే “మీరు చర్చి ప్లాంటర్” అని ప్రకటించటం

• ప్రతిఒక్కరినీ ముందుకు నెట్టడం

• భావోద్వేగ హై కల్పించడం

• తక్కువ సిద్ధతతో పంపించడం

1. పిలుపు మరియు ప్రతిభ మధ్య ప్రధాన తేడా ఏమిటి?

2. గాయంతో ప్రారంభించిన సంఘం ఎందుకు ఆరోగ్యకరంగా పెరగదు?

3. పిలుపు ఉన్న చోట వినయం ఎందుకు తప్పనిసరి?

4. దైవ పిలుపు ఉన్నవాడిలో దేవభయం ఎలా కనిపిస్తుంది?

5. ప్రార్థనలో మసకబారని స్పష్టత ఎందుకు ముఖ్యము?

6. సంఘారంభకుడి వ్యక్తిగత పరిశుద్ధత సంఘ భవిష్యత్తును ఎలా ప్రభావితం చేస్తుంది?

7. మీరు చూచిన లేదా విన్న సేవా వైఫల్యాలలో పిలుపు, స్వభావం, లోబడుట — ఏ అంశం ఎక్కువగా లోపించింది?

8. “దేవుడు ముందుగా సేవకుని నిర్మించి, తర్వాత సంఘాన్ని నిర్మిస్తాడు” — దీనిని వివరించండి.

అసైన్‌మెంట్ 1: వ్యక్తిగత పిలుపు వ్రాత

శీర్షిక: “దేవుడు నన్ను ఎందుకు పిలుస్తున్నాడని నేను నమ్ముతున్నాను?”

ఇందులో వ్రాయాలి:

• నా అంతరంగ భారం

• నాకు మాట్లాడిన వాక్యాలు

• నాకు ఉన్న భయాలు

• నాకు తెలిసిన బలహీనతలు

• ఇంకా నేను ఎదగవలసిన ప్రాంతాలు

• దేవుడు ఇప్పటివరకు చేసిన సిద్ధత

అసైన్‌మెంట్ 2: హృదయ పరిశీలన పట్టిక

క్రింది అంశాలపై 1 నుండి 10 వరకు రేటింగ్ ఇవ్వాలి:

• ప్రార్థన జీవితం

• వాక్య అధ్యయనం

• వినయం

• కోప నియంత్రణ

• క్షమాభావం

• లోబడుట

• పరిశుద్ధత

• ప్రజల పట్ల కరుణ

• దీర్ఘశాంతి

• ఆత్మీయ స్థిరత్వం

తర్వాత ప్రతి అంశంలో:

• నా బలము

• నా బలహీనత

• మార్పు కోసం ప్రార్థన అంశం

వ్రాయాలి.

అసైన్‌మెంట్ 3: వాక్య అధ్యయన పని

ఈ వచనాలపై సంక్షిప్త పరిశీలన:

• యెషయా 6

• అపొ.కా. 13:1–3

• 1 పేతురు 5:1–4

• 1 తిమోతికి 3:1–7

ప్రతి వచనానికి:

1. సేవకుని గుణం

2. హెచ్చరిక

3. నా జీవితానికి ఆచరణ

అసైన్‌మెంట్ 4: 7-రోజుల ప్రార్థన క్రమం

7 రోజుల పాటు ప్రతిరోజూ 30–60 నిమిషాలు ఈ దశకు సంబంధించిన ప్రార్థన చేయాలి. అనంతరం రోజువారీగా దేవుడు హృదయంలో చూపిన అంశాలను నమోదు చేయాలి.

శిక్షణ తరగతిలో ఈ అభ్యాసం చేయించవచ్చు.

కార్యక్రమం:

శిక్షణార్థులను 3–4 మంది చొప్పున చిన్న సమూహాలుగా విభజించండి.

పని:

ప్రతి ఒక్కరు ఈ వాక్యాన్ని పూర్తిచేయాలి:

“నేను సంఘాన్ని ప్రారంభించాలనుకునే లోతైన కారణం…”

తర్వాత గ్రూప్ సభ్యులు పరస్పరం ఈ మూడు ప్రశ్నలు అడగాలి:

1. ఇందులో దైవ పిలుపు కనిపిస్తున్నదా?

2. ఇందులో వ్యక్తిగత ఆశయం దాగి ఉందా?

3. ఇందులో ప్రార్థనతో మరింత పరీక్షించవలసిన భాగం ఏమిటి?

ఫలితం:

ఇది శిక్షణార్థికి తనను తాను నిజంగా చూడటానికి సహాయపడుతుంది.

• సంఘం ప్రారంభం ముందు హృదయం దేవుని ఎదుట విరగాలి

• పిలుపు ప్రతిభకంటే గొప్పది

• గాయం, గర్వం, పోటీ, పేరు కోరిక — ఇవి సంఘ పునాదిని కుళ్ళిస్తాయి

• నిజమైన పిలుపు వినయం, పరిశుద్ధత, ప్రార్థన, కరుణ, దేవభయాన్ని పెంచుతుంది

• దేవుడు ముందుగా సేవకుని శుద్ధి చేసి, తర్వాత ప్రజలను అతని చేతిలో ఉంచుతాడు

• ప్రార్థనలో మసకబారని స్పష్టత లేకుండా ముందుకు వెళ్లకూడదు

• సంఘం నిర్మాణం ముందుగా అంతరంగంలో ప్రారంభమవాలి

సంఘాన్ని ప్రారంభించడానికి ముందు, సేవకుడు మోకాళ్లపై నిలబడటం నేర్చుకోవాలి.

ప్రజలను నడిపించే ముందు, తన హృదయాన్ని దేవునిచేత నడిపించనివ్వాలి.

వేదికపై మాట్లాడే ముందు, ఏకాంతంలో దేవుని స్వరం వినాలి.

దేవుడు పిలిచిన చోట వినయం ఉంటుంది;

దేవుడు పంపిన చోట పరిశుద్ధత ఉంటుంది;

దేవుడు ప్రారంభించిన పనిలో ఆయన మహిమ కనిపిస్తుంది.